Ik denk ‘shit, ja, mijn column is weer te laat’. Van het weekeinde vroeg mijn vrouw ook al ‘of het weer tijd was voor de column’. Ik bel Kluwer en krijg een collega van Marion aan de lijn. Hele opluchting: ik krijg niet het onderste uit de zak en kan tegen hem zeggen ‘zeg maar dat ‘ie er aankomt…’ en hang snel weer op.
Het maakte me weer eens pijnlijk bewust hoezeer de agenda soms achter mij aan lijkt te zitten in plaats van ik achter hem. Gisteren was het al niet anders. Ik kom om 13.00 uur al wervelstormend op kantoor aan en word door twee collega’s zo ongeveer gelijktijdig gebeld. Voor een afspraak op hetzelfde moment. Van één was ik me bewust, de ander stond wel in mijn digitale, maar weer niet in de papieren agenda. Verder dan stamelend mijn excuses aanbieden kwam ik ook daar niet. Maar ik meende bij de collega’s een glimlach te bespeuren. Of ik hoopte het althans.
Geleid worden door de agenda versus de eigen koers uitzetten: ik beweeg me voortdurend tussen deze polariteiten. Het is mijn zoektocht van het hier en nu. In het midden van de polariteiten is vast de optimale vorm te vinden. Het is al niet anders met de or die ik vandaag en morgen begeleid. Deze ochtend vroeg ik ze te benoemen wat voor successen ze behaald hebben de afgelopen 1,5 jaar. Enkele meewarige blikken en opmerkingen. Die waren er niet veel (die successen). Toch maar eens aan de slag gegaan en na een goed uur hangt er een flap met toch zeer succesvolle zaken aan de muur. Tot ieders verbazing ook nog eens.
Stilstaan dus. Successen vieren. Ik merk hoezeer ikzelf – en ik maak mij sterk ook mijn omgeving – dat uitdagend vind. Stilstaan, langer dan een paar minuten en je afvragen: wat doen we goed en waar kunnen we trots op zijn? Als ik kijk naar mijn eigen collega’s en mezelf op kantoor, dan zie ik enorm veel inspiratie, gedrevenheid, mooie opdrachten en…..we vieren het te weinig. We drinken er te weinig op. Dat is toch jammer?
Een voormalig directeur zei eens ‘als er geen reden is voor een feestje, dan is dat al een reden’. Ik geloof dat eigenlijk ook. Zei dat ook tegen de or. Die vond dat een wel erg katholieke levensinstelling. Kijk. Iets om vandaag trots op te zijn dan.
